Samen maken wij je tekst sterker

Wegens succes gaan we in de herhaling! Samen met uitgever Elly Godijn organiseer ik wederom een workshopdag op zaterdag 21 januari in Zwaag, bij Hoorn. We zorgen voor goede koffie en thee en ook nog eens een prima lunch. Tussendoor krijg je van ons twee workshops:

  • Perspectief en verteller
  • Maak je tekst sterker

Een uitgelezen dag voor alle schrijvers die meer willen met hun talent en met de handen in het haar zitten. Met, mocht je dat willen, een extraatje: pitch je manuscript bij een uitgever!

Samen maken wij je tekst of verhaal sterker.


Locatie: Godijn Publishing | De Factorij 45K | Zwaag
Schrijfinspirator: Bakker & Godijn
zaterdag 21 januari 9.30 – 16.00

Workshop: €75 (of €79,99 inclusief de novelle Angela & Emma,Weerzien)
Inclusief koffie/thee & lunch. Neem pen en papier mee
Voor meer informatie: info@godijnpublishing.nl


Workshops

  • Bakker: Perspectief en verteller | Uit welk perspectief schrijf je, wat is een alwetende verteller en hoe ga je schrijftechnisch om met perspectief? Aan de hand van een ingestuurd fragment werken we aan het verbeteren van je schrijfvaardigheid.
  • Godijn: Maak je tekst sterker | Aan de hand van ingestuurde fragmenten gaan we oefeningen doen waarmee je je tekst sterker kunt maken. Input: perspectieven, zintuigen en emoties.

Programma

9.30 | inloop met koffie/thee en iets lekkers
10.00 – 12.15 | workshop I
12.30 | lunch
13.00 – 15.15 | workshop II
15.15 | afsluiting met koffie & thee + vragenrondje

Over ons

Alice Bakker (redacteur en auteur van o.a. “Ze zien mij niet”) en Elly Godijn (uitgever, redacteur en auteur van o.a. “Blauw Gras”) vormen tevens het schrijversduo Bakker & Godijn, samen schreven zij in de Angela & Emma serie de intro novelle “Weerzien” en de roman “Ontsluierd”.

7 redenen waarom ik jouw blogger ben

De strijd tussen beeld en tekst is eeuwig. Het zijn net twee broers; ze kunnen soms niet met en soms niet zonder elkaar. Een goede foto kan inderdaad meer zeggen dan duizend woorden, maar als jij je expertise over wil brengen op je potentiële klanten, heb je vaak ook een stukje tekst nodig. Het kan zijn dat ik je al overtuigd heb, maar laat ik er nog een schepje bovenop doen: 7 redenen waarom ik jouw blogger ben!

1- Je zit vol verhalen over je vakgebied, maar bent niet zo goed om het verhalend over te brengen. Laat dat nu mijn sterke kant zijn.

2- Je neemt de communicatie naar potentiële klanten serieus en wil deze graag bereiken, maar hebt eenvoudigweg geen tijd om ervoor te gaan zitten. In mijn agenda past nog wel een maandelijkse, tweewekelijkse of wekelijkse blog.

3- Je onderneemt graag, bent goed in wat je doet en doet het liefst alleen waar je van houdt. De minder leuke dingen besteed je uit aan iemand die dáár juist weer van geniet.

4- Nadenken over blogonderwerpen betekent nadenken over je vakgebied. Een valkuil bij ondernemen is achteroverleunen. Als je voor mij een lijstje opstelt, zit je rechtop en scherp je gelijk je geest.

5- Je neemt je voor te bloggen, maar voor je het weet staat er alleen maar oud nieuws op je blog. Je koopt bij mij niet alleen blogs, ook punctualiteit. Ik houd bij wanneer het tijd is voor een nieuwe blog.

6- Ik doe niet aan een writersblock, sterker nog: daar geloof ik niet in. Waarom zelf worstelen als bij mij de woorden onophoudelijk stromen?

7- Misschien blog je liever zelf? Dat snap ik, jij bent de specialist. Misschien kan ik je helpen door de blog te redigeren en er een verhalend sausje over te gooien. Hoe gezelliger de blog, hoe groter de kans dat jouw potentiële klant doorleest.

Ons best bewaarde geheim? Uiteraard staat jouw eigen naam onder de blog die ik voor jou schrijf. Op zoek naar een tekstschrijver? Kom eens langs, In Woordenland!

**** ‘Ik wil andere boeken van deze schrijver lezen’

En nog een recensie vandaag. Deze valt echt in de categorie “hier doe ik het voor”. Iemand die anoniem wil blijven las Ze Zien Mij Niet en plaatste een recensie op de website ikvindlezennietleuk.nl. Wie mij langer kent, weet dat ik niet alleen voor lezers schrijf, ik probeer ook niet-lezers te boeien.

Hoe tof, dat er een website bestaat voor mensen die lezen niet leuk vinden. Dat je daar tips vandaan haalt omdat je nu eenmaal toch soms een boek moet pakken. Moet, ja. Dat maakt het zo ingewikkeld voor niet-lezers. Het moet.

De recensie is aan de hand van een vragenlijst opgesteld en op de vraag: voor wie zou dit een leuk boek zijn? antwoordt Anoniem: voor mensen die van spanning houden en van ontrafelen.

Wil je het boek nog een keer lezen?

Ik wil het boek misschien nog een keer lezen,
Ik wil andere boeken van deze schrijver lezen

Anoniem (10-12 jaar) maakt mijn dag met deze recensie. Benieuwd naar de hele vragenlijst? Je kunt hem hier vinden.

Ze zien mij niet
Paperback | ISBN 9789492115898 | €15,50
Luisterboek | ISBN 9789462553194 | €9,99
E-boek | ISBN 9789493157781| €4,99
Uitgeverij Godijn Publishing

*** Lekker voor tussendoor!

Verhip! Ik loop achter. Lekker ouderwets woord, verhip. Gebruikt iemand dat nog?

Twee recensies die onlangs op Instagram verschenen. Omdat de sterren gelijk waren, combineer ik ze lekker. Cynthia: ‘Door de korte hoofdstukken en de afwisseling van personages leest het verhaal makkelijk en vlieg je er doorheen. Ik vond het wel verrassend wie “Hij” is, die had ik niet aan zien komen.’ Sylvie: ‘Verschillende mensen lijken verdacht, dus dat steekt goed in elkaar.’

‘Leuk en luchtig verhaal voor tussendoor.’

 

Cynthia – wat_lees_ik en Sylvie – sylvieleest

De recensies van Sylvie en Cynthia helemaal lezen? Dat kan op Hebban, waar je overigens zelf ook recensies op achter kunt laten, graag zelfs!


Ontdek jij wie ik ben is verschenen bij Godijn Publishing. Het is een Godijntje, een stoere kleine roman, een novelle in zakformaat (11,7×16,8). Voor €10,99 verkrijgbaar bij je lokale boekhandel.

De laatste in de rij

Lege gangen, rare stilte. Het is vakantie op het Klaverlandcollege. Maar de leerlingen van H4C blijven na de zomer in de vierde. Wat zeg ik? Ze blijven daar voor eeuwig!

Ik? Ik ben altijd de laatste in de rij

Ken je dat, altijd het gevoel hebben de laatste te zijn? Deel 2 van de H4C-serie gaat over Anna en Olivier. Twee leerlingen uit de 4-havoklas die altijd het gevoel hebben als allerlaatste iets nieuws te ontdekken. De laatste met een date. De laatste met een relatie. De laatste met alles.

🍀 Deel 2

Het manuscript ‘De laatste in de rij’ is vanmorgen naar de uitgever gegaan. Maakt het voor mij tijd om na te denken over de nieuwe hoofdpersoon uit H4C voor deel 3. Wordt het Guusje, die volgens haar vrienden op vrouwen valt? Wordt het Floor, die wel heel jaloers is op alles en iedereen. Of komt er na de vakantie een nieuwe in de klas die voordringt in de serie? Het is broedtijd!


Kennen jullie het Klaverlandcollege? 🍀⁠ Dat is de school naast het Klaverpark waar de H4C-serie zich afspeelt. H4C staat inderdaad voor een 4-havoklas. De klas van Marijn, Yara, Floor, Guusje, Olivier, Anna, Casper en nog veel meer leerlingen.

Nooit niks

Begin deze week lag ik op een behandeltafel voor een ontspannen massage in een schoonheidssalon. Terwijl ik met mijn gezicht in de speciale uitsparing geperst lag, realiseerde ik mij: ik doe nooit niks.

Vijf x half = tweeënhalf

Specialist twee dingen tegelijk, zo kan ik mezelf gerust noemen. Terwijl ik fiets luister ik naar een boek. Vooral dat laatste combineer ik met van alles: met strijken, met de was opvouwen en met het oplossen van een Japanse puzzel. In mijn werk betrap ik me regelmatig op overmatig enthousiasme: vijf dingen tegelijk doen met als gevolg dat ik alles half doe en ik mezelf wijsmaak dat dat samen toch ook tweeënhalf is.

Tijd voor niks

De overtreffende trap is dat ik op dit moment weer aan drie boeken tegelijk schrijf. Gelukkig nadert de deadline voor het inleveren van het tweede deel in de H4C-serie. Twee tegelijk is haalbaar. Immers, als Elly schrijft aan Angela & Emma, kan ik verder met een ander manuscript en zo benut ik mijn tijd optimaal én draai ik de productie die ik wil draaien. Maar tijdens die massage genoot ik stiekem zó van niks doen, ik besloot ter plekke dat me daar bewust van mag zijn.

Ik mag van mezelf lummelen. Het schijnt gezond te zijn en goed voor mijn creatieve processen. Ik ben benieuwd hoe lang ik dat volhoud. Dus tips zijn welkom. Wat doe jij zoal, als je niks doet?

Liefde voor schapen

Vandaag is het 14 juli, een nationale feestdag in Frankrijk. Maar ook in Nederland hebben we volgens fijnedagvan iets te vieren: de dag van het Texelse schaap. En laat ik daar nu iets mee hebben, met schapen.

Sexy!

Mijn liefde zit hem niet in het Texelse schaap zelf. Hoewel ik dol ben op de Waddeneilanden, de natuurlijke habitat van het beest. Waar mijn liefde meer in zit, is in het sexy fokschaap. Je weet wel, dat we in de jaren ’70 gewoon ’t kofschip noemden. Het ezelsbruggetje waarmee je kunt bepalen of een zwak werkwoord in verleden tijd de uitgang -te of -de krijgt. Weet je het nog?

De schrijver/redacteur

Ik wel, maar dat is logisch, ik heb iets met taal. Ik zit niet voor niets de hele dag te schrijven of andermans schrijfsels te lezen. Dat laatste vaak met als doel een controle uit te voeren. Omdat klanten vragen of ik tijd heb om “de tekst in de bijlage even netjes te maken” bijvoorbeeld. Ben jij zo’n potentiële klant omdat je niet helemaal zeker bent van jouw teksten? Ik bied een kritisch oog. Met liefde ga ik met een rode pen even langs wat jij schrijft.

Hoe zit dat?

Het kan ook zijn dat jij behoefte hebt aan uitleg. Wat zijn eigenlijk zwakke werkwoorden en hoe zit dat met die verleden tijd? En hoe kan het zijn dat een schaap de ezelsbrug is? Laat het me dan weten, bij genoeg belangstelling plan ik weer eens een opfriscursus spelling in.

Kom ‘ns langs, In Woordenland.

Foto: Pixabay

Naschrift

Ik ben schrijver van fictie en weet wat het belang van research is. Voor je aan een stuk tekst begint, zoek je uit of het klopt, wat je schrijft. Zo schrijf ik op dit moment scènes die zich afspelen in 1986. Ik blader online een Hitkrant van dat jaar door terwijl ik op Spotify de top-100 van het jaar afspeel. Ik check wanneer welk lied een hit was en hoe we erbij liepen, destijds. Wat heeft dat met schapen te maken, hoor ik je denken. De dag van het Texelse schaap was volgens waddenexperts vorige week. Toch wilde ik jullie mijn ode aan het schaap niet onthouden.

Klein boekje, kleine presentatie

Ik betrapte me erop: ik ging het bijna gewoon vinden. Weer een nieuw boek. Weer een verhaal dat de weg naar de lezers vindt. Weer wachten op recensies en reacties. Mijn zevende. Maar kom op: gewoon?

ONTDEK JIJ WIE IK BEN? is gelanceerd en dat is BIJZONDER!

Afgelopen zaterdag was er een bijeenkomst van de uitgever die mijn werk uitgeeft: Godijn Publishing. Daar presenteerde ik de novelle. Geen grootse presentatie, geen glas met bubbels. Een stukje voorlezen, het eerste exemplaar uitreiken aan een lieve schrijfcollega die mij hielp met de research en over naar de orde van de dag: de hele dag praten over schrijven.

Eerlijk is eerlijk: het is louterend om een hele dag schrijvers om je heen te hebben als je schrijver bent. Eindeloos over een plot praten of over “hoeveel woorden jij per week schrijft”. Over hoe je nu het best een interview kunt geven en hoe je research doet. Over een wereld bouwen of karakterontwikkeling. En niemand die een van de onderwerpen raar vindt!

Terug naar de novelle: een stoere uitgave in zakformaat voor een vriendelijke prijs. ‘Ontdek jij wie ik ben’ is evenals als twee andere publicaties die dezelfde dag het levenslicht zagen, ‘Huisavond’ van Stan Geerdink en ‘De Zwaan en de Lier’ van Daniel Warmoeskerken een Godijntje. Uitgever Elly van Godijn Publishing bedacht dit concept om publiek laagdrempelig met het werk van haar auteurs kennis te laten maken. De boekjes zijn als paperback en e-boek bij elke boekhandel verkrijgbaar.

Foto: Hanneke Vissers Fotografie

Meer weten over Ontdek jij wie ik ben? Kijk dan op de pagina waar je mijn young adults vindt. Een gesigneerd exemplaar bestellen? Stuur me een berichtje! Hoeft die handtekening van jou niet? Dan verwijs ik je graag naar je lokale boekhandel.

Ontdek jij wie ik ben? is verschenen bij Godijn Publishing. Paperback €10,99 – E-boek €3,99.

Mijn tic? Ik & BIC …

Iedereen heeft een gekke tic. Tenminste: dat hoop ik. Mijn tic? Dat is de rode BIC. Niet figuurlijk, de rode pen waarmee ik correcties aanbreng ik andermans teksten. Nee, letterlijk.

Ik schrijf al meer dan tien jaar alles met een rode pen. Ik voel me echt ontheemd als ik er geen bij me heb en onverhoopt met blauw moet schrijven. Gek? Nee, mijn tic heet BIC. Zo zal ik nooit, echt niet, iets in het blauw in mijn papieren agenda schrijven. Ik kan een kattebelletje op een kladpapiertje schrijven, waarna ik het later, zodra ik de juiste kleur weer in handen heb, voor het ‘echt’ noteer.

Ik ❤️ BIC

Ik denk dat ik meer tics heb. Vast wel. En deze is ook heus niet wereldschokkend. Maar ik keek naar mijn pen op mijn bureau en dacht: die verdient een eerbetoon. Gewoon. Omdat ik stiekem een beetje verliefd ben op de meest eenvoudige pen die er bestaat. Sowieso lijk ik uniek in mijn soort. Wie schrijft er nog met een pen in een papieren agenda?

Pen en papier

Met regelmaat interview ik mensen en ik hoor vaak dat ze het leuk vinden dat ik met mijn schrijfblok en pen aankom. Geen laptop, geen opnameapparatuur. En dat is niet omdat ik iedereen wil laten zien wat een leuke rode BIC ik heb. Ik merk dat ik beter luister als ik met pen en papier werk. Zonder nadenken kan ik typen, maar met schrijven blijf ik gefocust en luister ik beter naar wat er verteld wordt. Het gevolg is dat ik op de antwoorden kan anticiperen en doorvraag waardoor het uiteindelijke verhaal beter wordt.

Levensvraag

Toen ik in 2013 voor mezelf begon heb ik een doos van vijftig aangeschaft en toen ik onlangs een leeg exemplaar in mijn handen had, zag ik dat de doos zo goed als leeg is. Vijftig pennen! Wist je dat je met één pen, volgens de website van BIC 2,5 km schrift kan vullen? Ik heb hier en daar nog halve pennen maar heb er dan toch zo’n 100 km opzitten. Dat is op de fiets al een heel eind! Maar wat ik me nu afvraag en ik vraag het niet voor een vriend; is die BIC-tic belachelijk of kan ik zonder gêne een nieuwe doos aanschaffen?

‘Leest lekker weg’

Op Instagram werd ik getagd in een review van Anne. Ik was alleen al verliefd op de foto die ze erbij geplaatst heeft!

‘Ik vind dat het boek een goed beeld geeft van hoe het kan zijn als tienerouders,’ zegt Anne. ‘Het is een ontzettend leuk boek om te lezen en leest ook lekker weg. Daarbij heeft het ook een te gekke cover!’ Dankjewel Anne, dat vind ik nou ook 🙂

Anne: ‘Komt niks van terecht’ is het eerste deel uit de H4C-serie en in dit eerste boek lees je al over de vrienden van Marijn en de vriendinnen van Yara. Ik hoop dat er in de volgende delen daar wat meer over verteld wordt.

Ik kan in ieder geval niet wachten om meer boeken van de H4C-serie te lezen.’

Wat Anne nog meer schreef over ‘Komt niks van terecht’? Dat kun je hier lezen. Nieuwsgierig geworden en zelf het boek ook lezen? ‘Komt niks van terecht’ is verkrijgbaar bij elke boekhandel!

%d bloggers liken dit: