Skip to main content

Tag: auteur

Nieuw! De columnist

Hij kwam op Instagram een challenge tegen van zijn collega-auteur Alice Bakker, zei auteur Theo-Henk Streng in zijn laatste blog – in de vorige nieuwsbrief van Godijn. Ik denk dat ik diezelfde dag een oproep voorbij zag komen: welke Godijn-auteur neemt het stokje van Theo-Henk over? Alleen al door zijn vermelding voelde ik mij geroepen. Bovendien is columnist worden nog ergens een guilty pleasure.

Terug naar die challenge waar Theo-Henk het over had. Het ging over de welbekende uitdaging onder schrijvers om in de maand november 50.000 woorden te schrijven. Moet lukken, dacht ik optimistisch. Ik had de tijd en een manuscript waar ik al aan begonnen was. Ik hoefde alleen maar verder te typen. Meer niet. Lang verhaal kort? Ik schreef 25.004 woorden. Net over de helft. Behalve dat die stomme uitdaging mij het gevoel gaf dat ik had gefaald, was ik ook nog eens mijn schrijfritme kwijt. Mijn schrijfzin kwijt, zelfs. Twee maanden heb ik het bestand waar het manuscript in staat niet geopend. Twee maanden naar de gallemiezen. Terwijl ruim 25.000 woorden schrijven in een maand normaliter helemaal niet verkeerd is en ik best trots op mezelf mocht zijn.

Flow

Wat mijn ritme was? Elke werkdag een half uur fictie. Langer mag, hoeft niet. Door elke dag te schrijven blijf ik in de flow. Ik lees terug wat ik gisteren schreef, pas daar het een en ander in aan, schrijf zo’n vijfhonderd woorden aan de hand van steekwoorden die ik verzon en bedenk nieuwe steekwoorden. Dat herhaal ik vijf dagen per week = wekelijks hooguit 2.500 woorden en dus zo’n 10.000 per maand. Hoe kan het, dat ik ook maar een tel in mijn hoofd haalde dat 25.000 woorden iets met falen te maken had? Ik had anderhalve maand vooruitgewerkt!

Niet omdat het moet …

‘Hoeveel uur schrijft u per week?’ vroeg een leerling van het Kalsbeek College in Woerden mij onlangs, toen ik daar een gastles gaf. ‘Hoeveel uur denken jullie?’ kopte ik terug. Ze keken naar mijn stapel boeken op de punt van het bureau en sloegen aan het rekenen. Als ik in 2017 mijn eerste boek uitbracht, moest ik toch minstens dertig uur per week schrijven. Of meer. Vijftig uur, misschien? ‘Tweeënhalf,’ zei ik. ‘Maar u schrijft toch de hele dag?’ kreeg ik om mijn oren. Dat klopt, dat had ik ze verteld, dat ik de hele dag aan het schrijven ben. Voor de klanten van Tekstbureau In Woordenland. ‘Het liefst schrijf ik de hele dag boeken dus als jullie allemaal een boek van mij kopen, dan komt het helemaal goed.’ Ik glimlachte er lief bij. Ze keken me meewarig aan. Snap ik, mijn doelgroep houdt per definitie niet van lezen. Omdat het moet. En ineens snapte ik waarom ik voelde dat ik had gefaald. Ik dacht dat het moest. Sindsdien zit ik weer in mijn eigen flow. Niet omdat het moet, omdat het van mezelf mag.


Deze column is op 22 februari 2024 verschenen in de nieuwsbrief van Godijn Publishing. Wil je deze nieuwsbrief ook ontvangen? Meld je dan aan via deze link.

Alice Bakker, auteur, columnist, Godijn Publishing, writersblock

Dat maak ik zelf wel uit!

Mag ik jullie in het staartje van de Boekenweek van Jongeren nog iets vertellen over mijn werk als YA-schrijver? Want naast dat ik de boeken natuurlijk schrijf, heb ik er ook een missie aan verbonden: maak lezen voor jongeren leuker. Laat dat nou ook de missie zijn van de speciale boekenweek!

Op de website van Stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek (CPNB) staat: “De Boekenweek van Jongeren inspireert jongeren met verhalen en boeken die écht bij ze passen, op plekken waar jongeren zelf te vinden zijn. Het motto is dan ook: dit wil jij lezen!” Daar kan ik me prima in vinden. 

Dit wil jij lezen

Wat die jongere wil lezen, bepaal ik niet, bepaalt CPNB niet, maar bepaalt de jongere zelf. En daar houd ik wel van, de gemiddelde jongere is immers niet zo van ‘moeten’, meer van ‘dat maak ik zelf wel uit’. De titel van de boekenweek lijkt daarom bewust gekozen: van jongeren, niet voor jongeren. 

De vijf van GP

Omdat ik jongeren graag inspireer en natuurlijk graag mijn boeken bij ze onder de aandacht breng, ben ik lid van het YA-kwintet van uitgeverij Godijn Publishing. Vijf YA-schrijvers die samen een mooie mix van contemporary-YA en fantasy-YA* geschreven hebben. Samen hebben we voor veel jongeren een leuk boek. Dat ze lekker zelf mogen uitkiezen. 

Wie die vijf zijn? 


Het YA-kwintet is in elk geval hier te ontmoeten:

1-10-2023

13.00-18.00 uur | YA-schrijvers van Godijn Publishing op de boekenmarkt bij YALFU | Aanwezig: Nanda, Esmeralda, Mireille en Alice | Tivoli Utrecht

26-10-2023

19.00-20.30 uur | YA-evenement met vijf YA-schrijvers van Godijn Publishing | Aanwezig: Nanda, Esmeralda, Mireille, Ronald en Alice | Gianotten Mutsaers | Tilburg

22-11-2023

19.30-21.30 uur | YA-festival – Interactief event voor YA-lezers met vijf YA-schrijvers van Godijn Publishing | Aanwezig: Nanda, Esmeralda, Mireille, Ronald en Alice | Boekhandel Riemer | Amersfoort

Interesse maar kun je deze data niet of is het te ver reizen? Houd de agenda in de gaten voor meer! Heb je een boekhandel en wil je ons uitnodigen? Leuk! Neem je contact met een van ons op? Of met mij, je bent hier nu toch. 


* Ik ben pro-Nederlandse termen, maar in plaats van contemporary-YA en fantasy-YA modern jeugdboek en fantasiejeugdboek schrijven, dekt hier de lading niet.

auteur, Boekenweek, Godijn Publishing, In Woordenland, Jongeren, Lezen, Schrijver, YA, Young Adult

Van boek naar oeuvre

PS Op zoek naar vulling voor jouw boekenkast? Vandaag signeer ik met vijf anderen bij Veenerick Boek en Kantoor in Roelofarendsveen. Ik stel je graag aan de auteurs van onderstaande boeken voor en kan je een veelvoud aan boekentips bezorgen.

Beginnen met een naschift, het is weer eens iets anders. Maar waar ik eigenlijk vandaag over wilde vertellen … 

Op 6 mei 2017 stond ik op het podium in schouwburg Het Park in Hoorn bij BOEK10 en nam ik mijn eerste boek in ontvangst. Vandaag is Slapen doen we morgen weer jarig. Zes jaar. Mijn eerste boekenkind, dat in de loop van de jaren al een aantal broers en zussen kreeg. 

Zes jaar auteur. Als je goed naar de foto bij deze post kijkt, zie je dat ik een weer contract teken. Dat is voor het negende boekenkind dat in november 2023 het levenslicht ziet. Trots? Ja. Oeuvre? Nog lang niet. ‘Het geheel van al het werk dat de kunstenaar in haar leven of loopbaan voortbrengt’ is nog niet compleet. 

Van boek naar volle boekenkast dan maar?

Het contract is voor ‘Zij gaat voor haar’ deel drie in de serie H4C. In dit deel staat Guusje centraal, die ontdekt dat ze liever datet met meisjes dan met jongens …

Ken je het Klaverlandcollege?

Dat is de middelbare school naast het Klaverpark. Een van de klassen is H4C, havo 4C. De klas van Marijn, Yara, Floor, Guusje, Olivier, Anna, Casper en nog veel meer. Elke leerling heeft een goed verhaal en verdient een eigen boek. Of … met zijn tweeën. Want hoewel iedereen op zijn eigen manier uniek is en denkt zeldzaam te zijn, is er vaak wel iemand in de buurt met een connectie!

Maar eh … tot straks, vanaf 12.00 bij Veenerick. Ik stel je graag voor aan de Zes van Zuid-Holland: Fedor de GrootHanneke Simons, Julia Ran, Ellis van Zijll en Ronald van Assen.

auteur, In Woordenland, Klaverlandcollege, Oeuvre, Slapen doen we morgen weer, Zij gaat voor haar

Wat zijn mijn rechten?

Hoeveel boekendagen zijn er per jaar? Vandaag is het Wereldboekendag, een evenement dat jaarlijks op 23 april wordt gehouden door UNESCO ter promotie van lezen, publicatie en auteursrechten. Laten we het deze keer dan over de rechten van mij als auteur hebben. 

Auteursrechten zorgen ervoor dat een werk beschermd is. Dat alleen de auteur (eventueel via de uitgever) zeggenschap heeft over het verveelvoudigen van dat werk. Hoe fijn, dat men daar steeds meer bewust van is. Want er lijkt een kentering gaande. Nog niet zo lang geleden werd er op verjaardagen openlijk gesproken over de illegale e-boeken op de e-reader. Misschien heeft men besloten er niet meer met mij over te praten, maar ik hoor er niet zo veel meer over. 

Gratis

Op deze website heb ik dat stokpaardje eerder voor jullie voeten gegooid, bijvoorbeeld in Keurig stelen, over de onberispelijke oma’s die zelf niet doorhebben dat ze gewetenloze e-boekcriminelen zijn. Gelukkig lijkt men er meer en meer van bewust dat boeken verspreiden illegaal is. Er wordt bestraft, er zijn sites waar je legaal gratis boeken kunt downloaden en de abonnementen op de diverse boekenplatforms maken dat de auteur netjes betaald wordt, als er een boek via zo’n platform gelezen wordt. Wist je bijvoorbeeld dat ik ook uitbetaald word als je een van mijn boeken bij de (online) bibliotheek leent? 

Over mijn salaris

Wat ik verdien aan schrijven? Er zijn weinig schrijvers die van boeken kunnen leven. Ik sprokkel inmiddels een leuk centje bij elkaar, maar een hypotheek ervan betalen, dat lukt me niet. Geeft niet, ik heb nog meer ontzettend leuk werk, In Woordenland. Ik mag de hele dag schrijven, over mensen, over producten en over bedrijven. Er zijn wat verschuivingen gaande, door de kunstmatige intelligentie. Ik verwacht dat ik steeds minder werk krijg voor marketingdoeleinden, dat wordt nu al een kleiner deel van mijn werk. Ik ben heel benieuwd hoe het zit met de auteursrechten van die teksten. 

Mensenwerk

Gelukkig blijft er nog steeds veel mensenwerk over. Waar we uiteindelijk naartoe gaan? Wie het weet, mag het zeggen. Ik verwacht dat robots niet álles over kunnen nemen. Tenminste, morgen nog niet. En zeker niet mijn auteursrechten. Wist je die geldig zijn tot 70 jaar na het overlijden van de auteur? Laat die robots nog maar even op een houtje bijten, voorlopig blijft wat van mij is, van mij en de mijnen. Fijne wereldboekendag, mensen. Ik ga lekker lezen vandaag. Boekentip nodig?

auteur, Auteursrechten, Crimineel, e-boeken, Robots, Royalty's, Schrijver, Wereldboekendag

Niks voor mij!

Op de dag van de thuiswerker staat zoals je kunt verwachten de thuiswerker in het zonnetje. En dan hebben we het niet over diegene die een of meer dagen per week thuis de laptop openklapt, maar over mensen die door een aandoening niet anders kunnen dan thuis werken. 

Vooropgesteld: ik ben blij dat ik thuis kán werken, maar dat het voor mij niet noodzakelijk is. Want eerlijk? Thuis werken is helemaal niks. Voor mij dan. Ik heb het geprobeerd, want alles wat ik doe als tekstschrijver en auteur kan prima in mijn eentje thuis, aan de keukentafel als het moet. Maar ik werd er een schim van. Iemand die het liefst helemaal niet meer de deur uit ging. Dat past helemaal niet bij mij, want ik ben graag overal op en bij. Bovendien werd de wasmachine ineens heel belangrijk. Alsof hij mijn beste vriend was. Als hij piepte, sprong ik op van mijn stoel en waren mijn prioriteiten behoorlijk verschoven.

Reuring

Het was klip en klaar: ik had meer reuring nodig. Ik ging op zoek naar een oplossing, heel misschien kun je die oproep op sociale media nog herinneren? Het was in de tijd dat alle receptionisten overal de zak kregen en in menig kantoorpand een prachtige receptiedesk stond te verstoffen. Zonde, dacht ik. Laat mij maar aan zo’n receptiebalie zitten. Dan zeggen mensen me gedag als ze het pand binnen komen, kan ik best een gast de weg wijzen en een kop koffie geven, op weg naar een afspraak ergens in het pand. Lang verhaal kort: die oproep werd goed opgepikt en in heel korte tijd had ik een mooie werkplek gevonden. Inmiddels zijn we bijna zes jaar verder en ben ik met die werkplek verhuisd naar een nóg mooier gebouw. Superinspirerend en met nog meer reuring dan het vorige. 

Back to the future

Die nieuwe werkplek is in mijn oude middelbare school, terug bij af dus. In het midden van het gebouw was vroeger een binnentuin, in mijn tijd al overdekt en een patio waar o.a. muziekles gegeven werd. Daar staan nu bureaus voor flexwerkers en aan een van die bureaus mag ik elke dag lekker werken. Terwijl ik dit typ, zitten er achter mij mensen te vergaderen, zit er schuin achter mij iemand in een teamcall, zit er naast mij iemand te bellen, er lopen mensen voorbij en overal is geroezemoes. Fantastisch! Straks gaan we samen lunchen en bijpraten over wat iedereen gisterenavond gedaan heeft. Tussendoor zit ik mega-productief te werken. Benieuwd? Kom er eens kijken, er is nog een bureau vrij. Ik kan het je van harte aanraden. En thuis? Sinds kort heb ik daar ook een echte werkplek. Heerlijk voor dat ene uurtje dat het beter uitkomt om even thuis te werken. Om de volgende dag weer heel hard naar Tech Campus De School te rennen.

Foto: Tech Campus De School

auteur, Flexwerken, Flexwerkers, freelance, In Woordenland, ondernemer, Tekstbureau, Thuiswerken

We zijn weer op Vlieland!

Wat heerlijk, weer een lang weekend op schrijfretraite. Dit is mijn vijfde keer dat ik met een groep schrijvers naar het eiland ga, mijn ‘Vlieland Schrijfretraite Lustrum’! In die jaren zijn er heel wat woorden uit mijn spreekwoordelijke pen het papier op gekropen en ook dit jaar zijn mijn verwachtingen torenhoog.

Eenzame opsluiting

Waarom ik dit in een blog schrijf? Eigenlijk ben ik een schrijver die reuring nodig heeft. Die de mooiste verhalen schrijft terwijl de mensen links en rechts langslopen. Terwijl collega-ondernemers in Teams-calls zitten of ergens in mijn ooghoek een afspraak met een klant hebben. Iedereen mag praten, zo lang het me maar niet interesseert. Kortom, ik sluit mezelf in een hotelkamer op om in mijn eentje te schrijven, terwijl dat niet per se noodzakelijk is voor productie. 

Surfen

In mijn eentje werken betekent vaak dat ik mag spijbelen. Het is niet zo dat ik overduidelijk vrijaf neem en ik ineens op mijn bed ga liggen om een boek te lezen, een beetje surfen op het net is mijn valkuil. Sociale media uitkauwen. Toch die mail lezen, terwijl ik mezelf als ondernemer vrijgegeven heb. Waarom dus een blog? Een beetje pressie van buitenaf kan geen kwaad.

Ik beloof …

Lieve bloglezer, ik beloof dat ik zodra ik op mijn hotelkamer ben, hard aan het werk ga. Dat ik na de vier dagen dat ik mezelf opsluit, met minstens 20.000 woorden voor het derde deel in de H4C-serie naar huis ga. Jullie zijn mijn stok achter de deur. Dus als ik niet zo lekker reageer, dan is dat een héél goed teken. 

auteur, H4C, In Woordenland, Schrijfretraite, Schrijven, Schrijver, Vlieland

**** ‘Ik wil andere boeken van deze schrijver lezen’

En nog een recensie vandaag. Deze valt echt in de categorie “hier doe ik het voor”. Iemand die anoniem wil blijven las Ze Zien Mij Niet en plaatste een recensie op de website ikvindlezennietleuk.nl. Wie mij langer kent, weet dat ik niet alleen voor lezers schrijf, ik probeer ook niet-lezers te boeien. 

Hoe tof, dat er een website bestaat voor mensen die lezen niet leuk vinden. Dat je daar tips vandaan haalt omdat je nu eenmaal toch soms een boek moet pakken. Moet, ja. Dat maakt het zo ingewikkeld voor niet-lezers. Het moet. 

De recensie is aan de hand van een vragenlijst opgesteld en op de vraag: voor wie zou dit een leuk boek zijn? antwoordt Anoniem: voor mensen die van spanning houden en van ontrafelen.


Wil je het boek nog een keer lezen?

Ik wil het boek misschien nog een keer lezen, 
Ik wil andere boeken van deze schrijver lezen

Anoniem (10-12 jaar) maakt mijn dag met deze recensie. Benieuwd naar de hele vragenlijst? Je kunt hem hier vinden. 

Ze zien mij niet
Paperback | ISBN 9789492115898 | €15,50
Luisterboek | ISBN 9789462553194 | €9,99
E-boek | ISBN 9789493157781| €4,99
Uitgeverij Godijn Publishing

Alice Bakker, auteur, Mening, Recensie, review, Young Adult, Ze zien mij niet

Wat je niet over mij weet

‘Hoi, met Sarah. Ik zit in de derde klas en moet een boekverslag maken. Ik heb uw boek gelezen en moet meer over de schrijver vertellen. Daarom bel ik u.’ 

Sarah, leerling van het !mpulse in Leeuwarden, vertelde dat ze op internet niet genoeg informatie kon vinden, over mij als auteur. Het inspireerde mij tot dit blog: wat je (wellicht) niet over mij weet. 


🫖 Ik hou van thee, het liefst met potten tegelijk.

✍️ Ik schrijf mijn boeken op kantoor, met mensen om mij heen. Geen stilte nodig, gewoon de normale kantoorgeluiden. 

📕 Mijn beste boek is het boek dat onlangs verschenen is. Uiteraard.

👩‍🏫 Lesgeven vind ik steeds leuker. Daarom geef ik workshops en begeleid ik een schrijfcafé

🎭 In de ideale wereld ga ik elke week naar het theater. Of kan elke dag ook?

🎟️ Ik ben vrijwilliger kaartverkoop en pr bij een theaterorganisatie.

🥾 Drie avonden per week trek ik mijn wandelschoenen aan.

🛣️ Ik ben geboren in Roelofarendsveen, dat ken je van het filenieuws op de radio. 

🗺️ Leg je een lineaal op de kaart van Nederland, dan woon ik precies tussen Den Haag en Amsterdam.

⛵ Het is daar best mooi, vooral bekend bij watertoeristen.

7️⃣ Mijn levensgetal is zeven. Maar drie kinderen vond ik wel genoeg.

🦁 Met vlagen ben ik een echte leeuw.

🐠 In een restaurant bestel ik vis.

🍷 En wijn.

🙇‍♀️ Guilty pleasure? After eight. Een heel doosje. 

📆 De achterkant van de pagina’s op mijn scheurkalender gebruik ik als kladpapier. Ik lees bijna nooit wat er op de voorkant staat.

📚 Ik lees dan wel twee boeken per week. Soms meer.

📺 Als ik alleen zou wonen, zou ik geen tv hebben.

🤓 In mijn bril zit bijna -6 en nog een heleboel andere fratsen.

♣️ Een avondje klaverjassen vind ik leuk.

☀️ Ik ben een zomerkind.

📔 Elk jaar kijk ik uit naar de nieuwe agendacollectie van Paperblanks.

🙋 En ik sta open voor de klus die In Woordenland past. 

Alice Bakker, auteur, In Woordenland, Over Alice