Overslaan en naar de inhoud gaan

Auteur: Alice

Kom je ontbijten?

De meeste blogs hier gaan over mijn boeken. Maar In Woordenland is veel meer dan dat. Wist je bijvoorbeeld dat een deel van mijn werkweek opgaat aan de webredactie van Stichting Kaag en Braassem Promotie? Hier doe ik als freelancer mijn best om Kaag en Braassem als recreatiegemeente op de kaart te zetten. 

Een van de kenmerken van het gebied is het polderlandschap. Weilanden, veel water en van oorsprong om ervoor te zorgen dat onze voeten droog blijven: molens. Nog steeds worden de molens ingezet in tijden van nood en dienen ze als hulpgemaal om de polders droog te houden. Of het door deze klus komt of niet, ik ben van de molens gaan houden. 

Ontbijten met een molenaar

Aanstaande zaterdag (13 mei) is het Nationale Molendag en mag ik ontbijten met molenaars. Natuurlijk ben ik nieuwsgierig naar hun werk, maar eerlijk is eerlijk: die molenaars heb ik eerder ontmoet. Maar jij misschien nog niet. Wellicht wil je meer weten over al die molens in het landschap. Wil je weten wat het verschil is tussen een poldermolen en een wipmolen of wil je meer weten over de ingenieuze techniek achter de molens. Hoe leuk is het dan dat ook jij mag komen ontbijten met die molenaar? 

>>> Inschrijven voor het ontbijtKost €5,50 (opbrengst gaat naar de Rijnlandse Molenstichting)

Wandelroute

Als de voedzame maaltijd erin zit, kun je (als je wil) de wandelschoenen aantrekken en op pad gaan voor een prachtige wandeltocht van 17 km. Onderweg zie je maar liefst veertien molens. Een aantal daarvan ligt direct aan de route en omdat het zaterdag Nationale Molendag is, kun je die ook bezoeken. Ontbijt je niet alleen met de molenaar, zie je ook nog eens een paar verschillende molens van dichtbij en kun je overal een kijkje nemen. 

Als dit niet de tip van de dag is … 

Van boek naar oeuvre

PS Op zoek naar vulling voor jouw boekenkast? Vandaag signeer ik met vijf anderen bij Veenerick Boek en Kantoor in Roelofarendsveen. Ik stel je graag aan de auteurs van onderstaande boeken voor en kan je een veelvoud aan boekentips bezorgen.

Beginnen met een naschift, het is weer eens iets anders. Maar waar ik eigenlijk vandaag over wilde vertellen … 

Op 6 mei 2017 stond ik op het podium in schouwburg Het Park in Hoorn bij BOEK10 en nam ik mijn eerste boek in ontvangst. Vandaag is Slapen doen we morgen weer jarig. Zes jaar. Mijn eerste boekenkind, dat in de loop van de jaren al een aantal broers en zussen kreeg. 

Zes jaar auteur. Als je goed naar de foto bij deze post kijkt, zie je dat ik een weer contract teken. Dat is voor het negende boekenkind dat in november 2023 het levenslicht ziet. Trots? Ja. Oeuvre? Nog lang niet. ‘Het geheel van al het werk dat de kunstenaar in haar leven of loopbaan voortbrengt’ is nog niet compleet. 

Van boek naar volle boekenkast dan maar?

Het contract is voor ‘Zij gaat voor haar’ deel drie in de serie H4C. In dit deel staat Guusje centraal, die ontdekt dat ze liever datet met meisjes dan met jongens …

Ken je het Klaverlandcollege?

Dat is de middelbare school naast het Klaverpark. Een van de klassen is H4C, havo 4C. De klas van Marijn, Yara, Floor, Guusje, Olivier, Anna, Casper en nog veel meer. Elke leerling heeft een goed verhaal en verdient een eigen boek. Of … met zijn tweeën. Want hoewel iedereen op zijn eigen manier uniek is en denkt zeldzaam te zijn, is er vaak wel iemand in de buurt met een connectie!

Maar eh … tot straks, vanaf 12.00 bij Veenerick. Ik stel je graag voor aan de Zes van Zuid-Holland: Fedor de GrootHanneke Simons, Julia Ran, Ellis van Zijll en Ronald van Assen.

Wat zijn mijn rechten?

Hoeveel boekendagen zijn er per jaar? Vandaag is het Wereldboekendag, een evenement dat jaarlijks op 23 april wordt gehouden door UNESCO ter promotie van lezen, publicatie en auteursrechten. Laten we het deze keer dan over de rechten van mij als auteur hebben. 

Auteursrechten zorgen ervoor dat een werk beschermd is. Dat alleen de auteur (eventueel via de uitgever) zeggenschap heeft over het verveelvoudigen van dat werk. Hoe fijn, dat men daar steeds meer bewust van is. Want er lijkt een kentering gaande. Nog niet zo lang geleden werd er op verjaardagen openlijk gesproken over de illegale e-boeken op de e-reader. Misschien heeft men besloten er niet meer met mij over te praten, maar ik hoor er niet zo veel meer over. 

Gratis

Op deze website heb ik dat stokpaardje eerder voor jullie voeten gegooid, bijvoorbeeld in Keurig stelen, over de onberispelijke oma’s die zelf niet doorhebben dat ze gewetenloze e-boekcriminelen zijn. Gelukkig lijkt men er meer en meer van bewust dat boeken verspreiden illegaal is. Er wordt bestraft, er zijn sites waar je legaal gratis boeken kunt downloaden en de abonnementen op de diverse boekenplatforms maken dat de auteur netjes betaald wordt, als er een boek via zo’n platform gelezen wordt. Wist je bijvoorbeeld dat ik ook uitbetaald word als je een van mijn boeken bij de (online) bibliotheek leent? 

Over mijn salaris

Wat ik verdien aan schrijven? Er zijn weinig schrijvers die van boeken kunnen leven. Ik sprokkel inmiddels een leuk centje bij elkaar, maar een hypotheek ervan betalen, dat lukt me niet. Geeft niet, ik heb nog meer ontzettend leuk werk, In Woordenland. Ik mag de hele dag schrijven, over mensen, over producten en over bedrijven. Er zijn wat verschuivingen gaande, door de kunstmatige intelligentie. Ik verwacht dat ik steeds minder werk krijg voor marketingdoeleinden, dat wordt nu al een kleiner deel van mijn werk. Ik ben heel benieuwd hoe het zit met de auteursrechten van die teksten. 

Mensenwerk

Gelukkig blijft er nog steeds veel mensenwerk over. Waar we uiteindelijk naartoe gaan? Wie het weet, mag het zeggen. Ik verwacht dat robots niet álles over kunnen nemen. Tenminste, morgen nog niet. En zeker niet mijn auteursrechten. Wist je die geldig zijn tot 70 jaar na het overlijden van de auteur? Laat die robots nog maar even op een houtje bijten, voorlopig blijft wat van mij is, van mij en de mijnen. Fijne wereldboekendag, mensen. Ik ga lekker lezen vandaag. Boekentip nodig?

In het Klaverpark kan álles

Trouwen, spelen, verliefd worden, in bomen klimmen, dansen in de natuur …

Al in het eerste verhaal dat ik publiceerde in 2011 speelde het Klaverpark een rol. Sindsdien in élk verhaal. Destijds googelde ik het, het bestond niet. Nergens op de wereld was een park dat zo heette. Inmiddels is het een residentie in het Vlaamse Leuven. Ik denk dat ik er binnenkort naartoe op werkbezoek ga. 😉

Het park bestaat!

Waar die fascinatie voor het park vandaan komt? Ik woon in een waterrijk gebied zonder noemenswaardige parken, genoeg natuurschoon, maar vooral blauw. Misschien droom ik in mijn onderbewustzijn van iets meer groen? Voor mij bestaat het fictieve park echt, waar in Slapen doen we morgen weer een Koningsnachtconcert gegeven wordt, waar de brandstichter uit Ze zien mij niet zich ongezien waant en waarnaast het Klaverlandcollege staat waar de H4C-serie zich afspeelt. 

(H)erkenning

In elk verhaal wordt wel een Klaverpark gesleuteld, al is het alleen al om de hoofdpersoon een rondje te laten wandelen. Eens deed ik onder pseudoniem mee met een verhalenwedstrijd waarbij ik zelf in de jury zat. Ik was heel benieuwd naar hoe jurycommentaar klinkt als het over je eigen verhaal gaat. Het park liet ik weg, mijn uitgever en medejurylid Elly zou het immers direct herkennen als een verhaal van mij, dacht ik. Toen het verhaal later als bonusverhaal in de bundel verscheen – een verhaal van een jurylid kan natuurlijk niet meedingen met de wedstrijd – vroeg ik Elly om van het simpele “park” wel even “Klaverpark” te maken. Gewoon, omdat het anders geen verhaal van mij kon zijn …


Eerder verschenen in de nieuwsbrief van uitgever Godijn Publishing. Benieuwd naar die nieuwsbrief? Aanmelden kan hier.

Elke dag wandel-naar-je-werkdag

oevallig schreef ik er van de week ook al over, in de blog Hoeveel uur wil jij? Ik wandel naar mijn werk. Niet elke dag, maar wel zo vaak mogelijk. Nu heb ik wel heel makkelijk praten: mijn werk en mijn achterdeur zijn nog geen anderhalf kilometer van elkaar. Toch is dat een kwartier heen en een kwartier terug met mijn neus in de frisse lucht. 

Tijdens die wandeling zou ik tijd hebben om na te denken. Om mijn hoofd leeg te wandelen. Of om met mijn telefoon aan mijn oor met mijn vriendinnen te kletsen. Dat doe ik allemaal niet. Meestal luister ik een boek. En soms, tot frustratie van de partner die de pannen al op tafel heeft, loop ik een klein ommetje om nog langer te kunnen luisteren. Tja, je doet aan effectief tijdgebruik of je doet het niet.

Wat zijn jouw plannen?

Ben jij vandaag – op de wandel naar je werk dag – naar je werk gewandeld, of ga je dat straks nog doen: tijdens je werk? Want omdat we zoveel zittend werk doen tegenwoordig én ook nog eens regelmatig thuis, wordt deze dag om de drempel zo laag mogelijk te houden ook wel ‘Wandel tijdens je werkdag‘ genoemd. Werk jij nou verder dan anderhalve kilometer van je achterdeur – ik vermoed dat dat voor bijna iedereen het geval is – of werk je thuis? Dan kun je die wandeling ook in je pauze maken. Ik ben benieuwd naar jouw wandelplannen vandaag.

En ik gooi hem er nog maar een keer in. Het effectief tijdgebruik. Ik wandel met een luisterboek. Anders kom ik nooit aan mijn ‘reading challenge’. Uitproberen?

“Mooie, realistische personages”

De laatste maandag dat ik jullie een review laat lezen in de blogtour van De laatste in de rij. We sluiten af met Linsey van Boekenbeauty.

Linsey: “Het is een leuk verhaal om ook als je ouder bent te lezen. Je gaat weer even terug denken aan jouw eigen tijd op de middelbare en wat jouw positie in je eigen vriendengroep was.” 

“Wat ben je zelf allemaal doorgaan om je eigen identiteit te vinden?   Dit boek is ook aan te raden voor ouders waarvan hun kinderen nu door deze fase gaan.”

Dankjewel, Linsey, hoe leuk, dat we ons beiden herkennen in Anna! Wie benieuwd is naar de hele review, verwijs ik naar haar supermooie Instagram; je kunt hem hier vinden. 

Dat was de mini-blogtour, ik heb ervan genoten! 


Hoeveel uur wil jij?

Waar elke tiener zichzelf geen kind meer voelt, voel ik me ook geen kinderboekenschrijver. Toch is een kind volgens de letterlijke definitie ‘een persoon onder de 18 jaar’. Daarom op de Internationale Dag van het Kinderboek extra aandacht naar mijn doelgroep, de nog net niet volwassenen. 

Eerst over vandaag. Op 2 april 1805 werd de Deense sprookjesschrijver Hans Christian Andersen geboren. Als hij nog zou leven (in sprookjes kan immers alles) zou hij vandaag 218 kaarsjes uitblazen. Dat die Internationale Dag van het Kinderboek vandaag is, is niet toevallig, hij is aan die geboortedag gekoppeld. Het doel van deze dag? Liefde voor het lezen bevorderen en aandacht vragen voor kinderboeken. Kijk, now we’re talking.

De keuze is reuze

Want hoe kan het toch dat veel kinderen lezen wel prima vinden, maar tieners boeken liever gebruiken om hun beeldscherm mee op te hogen? Simpel: er is erg veel concurrentie. Gamen, sociale media en zelfs buiten rondhangen. Niet zo gek dat boeken het verliezen. Daarnaast zijn dingen die ‘moeten’ per definitie stom en lezen, dat moeten ze op school. Ik ben van mening dat jongeren nog steeds best willen lezen, als ze maar zelf mogen kiezen wat ze lezen en hoe ze lezen. En als ze een paar uur per dag extra krijgen. 

Effectief tijdgebruik

Geef toe: door al die afleidingen, zou je soms willen dat er 30 uur in een dag zitten. Stel dat dat het geval is, dan heb je heus wel leestijd. Als ik naar mezelf kijk, ik verslind boeken. Vroeger waren dat ‘echte’ boeken, nu zijn dat vooral e-boeken en – je leest het goed -luisterboeken. Ik ‘lees’ terwijl ik naar mijn werk wandel, ik ‘lees’ terwijl ik de was opvouw en ik ‘lees’ terwijl ik de keuken poets. Zo gebruik ik mijn tijd effectief en heb ik die zes uur extra eigenlijk niet nodig. 

Tip!

Gelukkig zijn mijn young adults (en mijn romans) ook als luisterboek uitgegeven, dus bij deze een tip voor elke jongere die wel wil lezen, maar niet weet wanneer: lees een boek terwijl je naar school fietst. Of in de bus zit. Terwijl je in bad zit of vlak voor je gaat slapen. Vorm de beelden in je hoofd en fantaseer erop los. Als je maar leest. 

**** “De serie maakt het bespreekbaar”

De een-na-laatste in de blogtour van De laatste in de rij. Deze week is het de beurt aan Ilona van @bookstagram_ilona.

Ilona: ” ‘De laatste in de rij’ is een YA met thema’s als verliefdheid, waar sta je in je vriendengroep, de onzekerheid die dit met zich meebrengt, zelfontwikkeling met het nodige vallen en opstaan. Heel herkenbaar dus als puber/adolescent. Mooi dat het door deze serie bespreekbaar wordt gemaakt!” 

“Anna maakt een mooie ontwikkeling door en het is interessant te lezen over de verliefdheid van Olivier.  Dit deel is goed los te lezen, al is het natuurlijk leuker om alle delen te lezen.”

Dankjewel, Ilona, tof dat je het boek voor me wilde recenseren én dat je ervan genoten hebt! Wie benieuwd is naar de hele recensie, verwijs ik naar haar Bookstagram; je kunt hem hier vinden. 

Volgende week jammer genoeg alweer de laatste in deze tour: Linsey van Boekenbeauty. En dan heb ik ook nog een review van Bookstamel tegoed. Ik houd jullie op de hoogte!

Hoe vaak ga jij?

In mijn bio op Facebook staat: “Schrijver | Lezer | Theatergek”. Over dat laatste heb ik het niet vaak (genoeg) op mijn blog. Daarom op de vooravond van de Internationale theaterdag een blog over “mijn” theater.

Theatergek. Het liefst ga ik elke dag, hoewel ik het vermoeden heb dat ik er dan stress van krijg. Daarom zit ik ‘slechts’ eens in de paar weken in het rode pluche. Omdat ik zo gek ben op theater, besloot ik me in 2013 aan te sluiten als vrijwilliger bij de lokale theaterorganisatie WIJ Presenteert, een stichting die bijzondere voorstellingen boekt en tentoonstellingen en (straattheater)festivals organiseert. Zonder eigen theater, voor iedere productie zoekt WIJ een bijpassende locatie. En terwijl ik dit typ, realiseer ik me dat niet alleen In Woordenland tien jaar bestaat, maar dat ik ook nog eens tien jaar WIJ’er ben. 

Huiskamertheater

Een dag voor die Internationale theaterdag op 27 maart maak ik heel graag reclame voor WIJ Presenteert. Want behalve dat wij eens per drie weken een voorstelling op de planken hebben staan, organiseren we op 4 juni voor de tweede maal het huiskamertheaterfestival Kijk in de Wijk. Bij Kijk in de Wijk ga je met een kleine groep op tour langs drie optredens en leer je elkaar en de omgeving kennen bij de mensen thuis, op verrassende locaties. Cabaret, muziek, singer-songwriters en cultuur, je kunt van alles verwachten. 

In functie

Voor dit festival worden tien bijzondere acts geboekt, tien verrassende locaties gezocht en zijn er achttien verschillende kaartsoorten. Best complex om te organiseren, alleen het tijdschema zorgt al voor hoofdbrekens. Voor mij geldt dat ik ‘slechts’ de pr voor mijn rekening neem en de kaartverkoop coördineer. Dus behalve dat ik jullie meer vertel over mijn theaterliefde, ben ik nu ook gewoon in functie door een beetje extra reclame te maken. Zin in een zondagmiddag om nooit meer te vergeten en ben je bereid om daarvoor naar Roelofarendsveen af te reizen? Bestel dan hier tickets en block 4 juni 2023 in je agenda! En mochten we elkaar die middag tegenkomen, dan proosten we, op onvervalste liefde voor het theater.

***1/2 “Leest vlot en fijne schrijfstijl”

Het begint te wennen, elke maandag een review online, in de blogtour van De laatste in de rij. Nog een paar te gaan! Deze week is het de beurt aan Silvie van Silvieleest.

Silvie: “Er komen actuele en realistische onderwerpen aan bod. Ik denk dat de jongere lezer dit verhaal zeker wel kan waarderen! Ook ik heb er van genoten en ik ben benieuwd naar het volgende werk van deze auteur.” 

Ik denk namelijk dat beide personages heel erg herkenbaar kunnen zijn voor de jeugdige lezer. 

Het gevecht met jezelf, onzekerheden, verliefdheid, maar ook de bepaalde druk in een vriendengroep.als een verhaal maar ook een stukje kennis en wijsheid dat je meegegeven wordt op jonge leeftijd over de keuzes die je maakt. “

Dankjewel, Silvie, tof dat je het boek voor me wilde recenseren én dat je ervan genoten hebt! Ik vind je foto bij het groene gras ook superleuk, het lijkt wel lente! Wie benieuwd is naar de hele recensie, verwijs ik naar haar Bookstagram; je kunt hem hier vinden. 

Volgende week is het de beurt aan Ilona van Bookstagram_Ilona. Ik wacht in spanning af!