Tien jaar In Woordenland, dat vier ik met jou! Gedurende het jaar heb ik een aantal feestelijke acties in de planning, om te beginnen bij elke verjaardag van mijn boeken. Ben je van de winacties? Eind januari staat de eerste in de planning. Houd In Woordenland vooral in de gaten …
Een jaar lang feest 🥳. Nu eerst taart🎂 met de flexwerkers van Tech School De Campus.
Zo aan mijn bureau op de laatste werkdag van 2022 vraag ik me ineens af of er nog doelen op te stellen zijn. Ga ik op dezelfde voet verder of zijn er zaken die ik eigenlijk anders wil?
Ik heb het eerder geprobeerd, goede voornemens open en bloot publiceren. Komt niks van terecht (goede boektitel 😉). Toen ik op de vooravond van 2020 doelen opstelde, bleken ze totaal niet haalbaar door iets wat even twee jaar tussendoor kwam en we niet in de hand hadden. Daarom geen doelen dit jaar, maar wensen in haalbare porties.
🚀 begin ik met een reis naar het verleden, naar mijn eerste dag op de middelbare school. In dat gebouw is nu Tech School de Campus waar mijn bureau vanaf 2 januari staat.
📆 ga ik nog beter plannen. De agenda van Structuurjunkie gaat me daarbij helpen.
5️⃣ heb ik ruimte voor een vaste klus die bij mij past voor zo’n vijf uur per week. Tips zijn welkom!
🙋♂️ past een extra klant waar ik voor mag bloggen in mijn agenda. Iemand die op regelmatige basis expertise wil delen maar niet goed weet hoe dat op ‘papier’ te zetten. Tips zijn welkom!
🎂 trakteer ik diverse keren. Ik begin op 10 januari met taart bij het tienjarig bestaan. En een boek bij elke boekverjaardag. Daar ga ik winacties voor bedenken. Tips zijn welkom!
🥬 word ik slakweker! Mijn opdrachtgevers kregen bij een kerstwens namelijk slazaad onder het motto: “omdat ik oogst wat jij zaait, mag jij daar best een slaatje uit slaan”! Natuurlijk kocht ik te uitbundig in.
🐌 word ik geen slakweker. Wel een mooi woord.
🧚 wil ik me nog meer specialiseren in storytelling: beleef het verhaal!
⛔ zeg ik nog meer ‘nee’ tegen opdrachten die ik niet leuk genoeg vind.
📚 ga ik minder boeken lezen. Ja, minder. Ik las er in 2022 177. Probeer ze in gedachten maar te stapelen, een beetje minder mag wel.
📖 breng ik weer een boek uit. Of twee.
🔍 sta ik open voor een nieuw bedrijfsidee. Iets voor erbij. Tips zijn welkom!
Genieten ga ik, van mijn tweede lustrum. Van mijn werk en van het schrijven. Ik wens jou fijne laatste dag(en) van 2022. Maak van 2023 een jaar van waar je met een dikke glimlach op terug kan kijken!
In mijn blog Buigzaam en kneedbaar schreef ik al dat In Woordenland in januari tien jaar bestaat. Voor mijn gevoel is er in die tien jaar niet zoveel veranderd, ben ik niet veel veranderd, maar dat is natuurlijk niet waar. Sowieso was In Woordenland destijds nog een vage droom en staat het nu als een huis. En ikzelf? Eh … ik was toen tien jaar jonger?
Op mijn Facebookpagina zocht ik ter inspiratie voor dit blog een foto van tien jaar geleden op. Ik denk niet dat hij met deze foto op mijn website wil, dus je moet het doen met een randje zoon. We zitten op het terras bij een strandtent. Het grootste verschil zit hem in de zoon, toen tien, nu zo goed als twintig. Ik hoef je niet te vertellen dat het de jaren zijn waarin je de grootste ontwikkeling doormaakt. Een tweede verschil is dat hij een Fristi in zijn handen heeft, op zeker in het zonnetje aan het strand zou dat nu een koud biertje zijn. Ik maak mezelf wijs dat dit het is, maar natuurlijk zie ik best dat ikzelf ook een metamorfose heb ondergaan. Ik kan me bijvoorbeeld niet herinneren wanneer ik voor het laatst rosébier dronk! 😉
Ik las onlangs over iemand die een tijdcapsule maakte. Ze deed tien items die weergeven wie ze is en wat ze belangrijk vindt in een schoenendoos. Die plakte ze voor tien jaar dicht om tegen die tijd los te peuteren en te ontdekken welke ontwikkeling ze doorgemaakt heeft. Leuk, dacht ik! Maar wat stop ik in die doos? Onlangs signeerde ik bij de lokale boekhandel en zag ik het boek Elke dag een vraag – ik heb het mezelf meteen cadeau gedaan. Een geschreven tijdcapsule, Dat past beter bij mij dan een schoenendoos. In dit boek met 365 vragen beantwoord je vijf jaar lang, elk jaar op dezelfde datum, dezelfde vraag. Zo ontstaat er een persoonlijk metamorfosenaslagwerk. Ik ben benieuwd.
Rest mij de titel van dit blog: hoe ben jij veranderd de afgelopen tien jaar?
Het is november 2012 en tijdens het wandelen hoor ik regelmatig over het marketingbureau waar mijn loopmaatje werkt. Ze vertelt over de blogs die zij op diverse platforms plaatsen en dat ze daar tekstschrijvers voor nodig hebben. Voor ik het weet, heb ik het gezegd: ‘Dat kan ik ook wel.’
Het is roerig bij mijn werkgever. De tweede of de derde reorganisatieronde heb ik overleefd. Met minder mensen hetzelfde voor elkaar boksen is niet goed voor de sfeer en ik weet het allemaal niet meer. Ik werk dan ruim twaalf jaar bij het bedrijf, maar voor ik daar terechtkwam, had ik al vier reorganisaties niet overleefd. Vier, ik meen het echt. Dit was de vijfde keer dat ik in de situatie zat en nu ik wel steeds doorging naar de volgende ronde, zat ik in dubio wat nou beter was; blijven lijkt leuk, maar in de praktijk viel het een beetje tegen.
De beslissing was snel genomen: ik begin alvast voor mezelf. Als ik er dan ergens in de toekomst uit moet, heb ik alvast een beginnetje. 10 januari 2013 ging ik naar de Kamer van Koophandel, schreef mijn bedrijf in en één dag per week werkte ik sindsdien voor In Woordenland, naast drie dagen voor mijn werkgever. Mijn eerste echte klant? Het eerdergenoemde marketingbureau. Het is immers niet wat je bent, maar wie je kent …
Toen de klap uiteindelijk drieënhalf jaar later in ronde vijf toch kwam, sloeg de twijfel nog wel toe. Ik had in die nipte zestien jaar bij deze werkgever best iets opgebouwd en zonder vast inkomen ernaast, was het een beetje spannend. Ik zette door en binnen korte tijd was ik waar ik nu nog steeds ben: fulltime ondernemer.
Lang verhaal kort: 10 januari 2023 is het precies tien jaar geleden dat ik de stap naar de KvK zette. Tien jaar verhalen, teksten en blogs. Tien jaar In Woordenland. Wie daaraan heeft bijgedragen dank ik uit de grond van mijn hart én met een piepkleine attentie die ik tussen een decemberwens gestopt heb, binnenkort op de mat.
Tien jaar is een tinnen jubileum. Tin staat voor lange levensduur en flexibiliteit. Tin is buigzaam en kneedbaar. Tin is In Woordenland.
In het aanbod van In Woordenland de komende tijd twee cursussen; schrijfcafé in Roelofarendsveen en de workshop perspectief en verteller in Zwaag (bij Hoorn). Voor beide onderdelen geldt: je krijgt een bak feedback; nooit bedoeld als kritiek, alleen maar om je teksten en verhalen sterker te maken.
Overigens; niet alleen schrijven kun je leren; ook doceren kun je leren. Wie mij tien jaar geleden had gezegd dat ik nog eens zou genieten van ‘voor de klas staan’ had ik waarschijnlijk meewarig aangekeken. Voor mensen die mij nog van school kennen: verlegen zijn is iets van toen. Inmiddels heb ik een goed verhaal! Laat ik beginnen met je te vertellen wat In Woordenland precies aanbiedt:
Samen met mijn workshop Perspectief en verteller krijg je van Elly Godijn de workshop Maak je tekst sterker. Een compleet verzorgde dag met koffie, thee, lekkers en een lunch. Wil jij meer doen met je talent, maar weet je even niet hoe? Wij halen je handen uit je haar!
Locatie: Godijn Publishing | De Factorij 45K | Zwaag
Schrijfinspirator: Bakker & Godijn
zaterdag 21 januari 9.30 – 16.00
€75 (of €79,99 inclusief de novelle Angela & Emma Weerzien)
Vanaf 12 januari 2023 komen we een avond per maand bij elkaar. Elk niveau is hier welkom, als je maar van schrijven houdt. Tijdens het maandelijkse schrijfcafé bespreken we wat je geschreven hebt en krijg je van elke deelnemer leerzame feedback. De bedoeling is dat iedereen, ook de docent, groeit als schrijver. En natuurijk dat je een leuke avond hebt.
Bij het schrijfcafé ontmoet je gelijkgestemden: mensen die het helemaal niet raar vinden om over schrijven, boeken en verhalen te praten. Interesse? 12 januari gaat er een nieuwe groep van start!
Locatie: Tech Campus de School | Schoolbaan 1 | Roelofarendsveen
Schrijfinspirator: Alice Bakker
vanaf 12 januari 2023 op elke tweede donderdag van de maand – 19.30 – 21.30 uur
€15 per maand of €135 per jaar.
Als ondernemer moet je reflecteren, zo eens in de zoveel tijd. Waar ben je goed in, wat wil je en wie zijn je klanten? Toen ik vandaag een paar pagina’s op deze website onder de loep nam, wist ik het weer: ik ben goed in lokaal.
Zonder mijn landelijke klanten tekort te doen: het grootste deel van mijn werk speelt zich af in de gemeente waar ik woon. Ik schrijf voor een lokaal tijdschrift, ben redacteur voor de lokale promotievereniging, blog voor plaatselijke ondernemers en spreek daarom vooral mensen uit de buurt. Natuurlijk, dagelijks verleg ik de grenzen voor mijn klanten in de rest van het land, stel dat ik vastroest! Maar de omgeving van Kaag en Braassem? Die bevalt mij wel.
Voor het tijdschrift Hier! in de regio sprak ik onlangs iemand een paar dorpen verderop die recent voor zichzelf begonnen is als meubelstoffeerder. Iets wat ze zei inspireerde me, hoewel ik de letterlijke context ben vergeten. Het was haar moeders versteende uitdrukking over lokaal besteden. Het is fijn dat we ons daar steeds meer van bewust zijn en ik besloot alleen al daarom dat ze van een versleten erfstuk binnenkort weer een blikvanger mag maken.
De grootse actie ‘steun je boekhandel’ maakte landelijk duidelijk dat we ze nodig hebben, de durfals met een bedrijf in je eigen dorp. Hoewel ik zelf nauwelijks boeken koop (misschien ongeloofwaardig voor de veellezer die ik ben), zou ik niet zonder de mijne kunnen. Alleen al omdat mijn oeuvre er ligt. Vandaar dat ik ‘onze Joris’ nog steeds steun met een button op mijn pagina: koop lokaal, ook online. En wil je makkelijk vanaf je eigen bank? Steun dan in elk geval míjn lokale boekhandel. Wat van ver komt, mag dan lekker zijn; dicht bij mijn huis heeft het ook!
De pagina die ik onder de loep nam en die mij bracht tot het schrijven van deze blog, licht ik als bonus graag voor je uit. En wil je een beetje meegenieten van de parels in mijn buurt? Mocht je je afvragen of dit verhaal een moraal heeft? Ik heb een tekstbureau in Kaag en Braassem: lokaal én in de Randstad. Altijd benieuwd naar wat ik voor ondernemers uit de (wijde) omgeving kan betekenen. Kennismaken bij een kop thee op een van de hotspots van Roelofarendsveen? Kom eens langs, In Woordenland!
📸 Teun Bakker
‘Jij bent soms erg strikt in deadlines,’ kreeg ik laatst te horen. Logisch, dacht ik: een deadline is toch een slotdatum, de uiterste dag dat je iets inlevert? Daar valt niet mee te spotten!
Kun je té strikt zijn in deadlines? Ik denk het niet. Voor mij schept het in elk geval een hoop duidelijkheid. Ik heb het al vaker gezegd: zeg tegen mij nooit dat het niet uitmaakt wanneer iets klaar is. Er is dan geen enkele noodzaak om eraan te beginnen. Toch denk ik dat ik genoeg doorzettingsvermogen heb om elke opdracht in korte tijd af te ronden. Immers: schrijvers zonder discipline publiceren geen boeken!
De afgelopen tijd waren er nogal wat deadlines waardoor ik direct in de valkuil trapte die veel ondernemers moeilijk over het hoofd zien. Ik vergat te bloggen! Voor mijn opdrachtgevers vergeet ik dat nooit. Immers: ik heb een deadline en daar val niet mee te … Juist!
… om jullie even bij te praten!
Niet om het een of ander, maar ik ga weer aan het werk. Ik heb namelijk nog voor mijn opdrachtgevers een paar deadlines te halen deze week. En daar valt … Dat dus.
Liefs, Alice
De strijd tussen beeld en tekst is eeuwig. Het zijn net twee broers; ze kunnen vaak niet met en niet zonder elkaar. Een goede foto zegt inderdaad meer dan duizend woorden, maar als jij je expertise over wil brengen op je potentiële klanten, heb je meestal ook een stukje tekst nodig. Het kan zijn dat ik je al heb overtuigd, maar laat ik er nog een schepje bovenop doen: 7 redenen waarom ik jouw blogger ben.
Uiteraard staat jouw eigen naam onder de blog die ik als tekstschrijver voor jou schrijf. Interesse? Kom eens langs, In Woordenland!
Begin deze week lag ik op een behandeltafel voor een ontspannen massage in een schoonheidssalon. Terwijl ik met mijn gezicht in de speciale uitsparing geperst lag, realiseerde ik mij: ik doe nooit niks.
Specialist twee dingen tegelijk, zo kan ik mezelf gerust noemen. Terwijl ik fiets luister ik naar een boek. Vooral dat laatste combineer ik met van alles: met strijken, met de was opvouwen en met het oplossen van een Japanse puzzel. In mijn werk betrap ik me regelmatig op overmatig enthousiasme: vijf dingen tegelijk doen met als gevolg dat ik alles half doe en ik mezelf wijsmaak dat dat samen toch ook tweeënhalf is.
De overtreffende trap is dat ik op dit moment weer aan drie boeken tegelijk schrijf. Gelukkig nadert de deadline voor het inleveren van het tweede deel in de H4C-serie. Twee tegelijk is haalbaar. Immers, als Elly schrijft aan Angela & Emma, kan ik verder met een ander manuscript en zo benut ik mijn tijd optimaal én draai ik de productie die ik wil draaien. Maar tijdens die massage genoot ik stiekem zó van niks doen, ik besloot ter plekke dat me daar bewust van mag zijn.
Ik mag van mezelf lummelen. Het schijnt gezond te zijn en goed voor mijn creatieve processen. Ik ben benieuwd hoe lang ik dat volhoud. Dus tips zijn welkom. Wat doe jij zoal, als je niks doet?
Vandaag is het 14 juli, een nationale feestdag in Frankrijk. Maar ook in Nederland hebben we volgens fijnedagvan iets te vieren: de dag van het Texelse schaap. En laat ik daar nu iets mee hebben, met schapen.
Mijn liefde zit hem niet in het Texelse schaap zelf. Hoewel ik dol ben op de Waddeneilanden, de natuurlijke habitat van het beest. Waar mijn liefde meer in zit, is in het sexy fokschaap. Je weet wel, dat we in de jaren ’70 gewoon ’t kofschip noemden. Het ezelsbruggetje waarmee je kunt bepalen of een zwak werkwoord in verleden tijd de uitgang -te of -de krijgt. Weet je het nog?
Ik wel, maar dat is logisch, ik heb iets met taal. Ik zit niet voor niets de hele dag te schrijven of andermans schrijfsels te lezen. Dat laatste vaak met als doel een controle uit te voeren. Omdat klanten vragen of ik tijd heb om “de tekst in de bijlage even netjes te maken” bijvoorbeeld. Ben jij zo’n potentiële klant omdat je niet helemaal zeker bent van jouw teksten? Ik bied een kritisch oog. Met liefde ga ik met een rode pen even langs wat jij schrijft.
Het kan ook zijn dat jij behoefte hebt aan uitleg. Wat zijn eigenlijk zwakke werkwoorden en hoe zit dat met die verleden tijd? En hoe kan het zijn dat een schaap de ezelsbrug is? Laat het me dan weten, bij genoeg belangstelling plan ik weer eens een opfriscursus spelling in.
Kom ‘ns langs, In Woordenland.
Foto: Pixabay
Ik ben schrijver van fictie en weet wat het belang van research is. Voor je aan een stuk tekst begint, zoek je uit of het klopt, wat je schrijft. Zo schrijf ik op dit moment scènes die zich afspelen in 1986. Ik blader online een Hitkrant van dat jaar door terwijl ik op Spotify de top-100 van het jaar afspeel. Ik check wanneer welk lied een hit was en hoe we erbij liepen, destijds. Wat heeft dat met schapen te maken, hoor ik je denken. De dag van het Texelse schaap was volgens waddenexperts vorige week. Toch wilde ik jullie mijn ode aan het schaap niet onthouden.